اجدادى خود مىرسيم و در سايه حمايت پادشاه خود ، پادشاه ترك قرار مىگيريم و در آنجا چون مسلمانان آزاد خواهيم زيست نه چون بردگان . پس چگونه خوشحال نباشيم . سپاهيان در بيشتر احوال اخراج‌شدگان را در ميان گرفته بودند ، زيرا جماعاتى از مسيحيان اسپانيا گرد آمده بودند تا آنان را بزنند يا بكشند و اندك اموالشان را كه با خود داشتند بستانند . علاوه بر اين قرار اخراج در همه جا يك‌سان به سهولت اجرا نشد . جمعى از موريسكيهاى مناطق كوهستانى سر به فرمان نياوردند ، زيرا به قول و قرار حكومت اطمينان نداشتند . اينان ترجيح دادند كه تا پاى جان مقاومت كنند . بخصوص پانزده هزار نفر از ايشان در « دره اجوار » و نه هزار نفر در مويلادوكورتيس گرد آمدند . مأمورين حكومت موريسكيهاى دره اجوار را محاصره كردند و خلع سلاح نمودند و چند هزار نفر را كشتند . بسيارى نيز از سرما و گرسنگى جان دادند . باقى تسليم شدند و به بندرگاه برده شدند . سربازان بسيارى از زنان و فرزندان ايشان را اسير كردند و چون بردگان فروختند و از آنان جز اندكى به سواحل مغرب نرسيد . اما در مويلاد و كورتيس هنگام حركت با كشتى تنها سه هزار تن از آنها باقى مانده بود . بعضى همچنان در كوهها فرارى شدند و تا يك سال كه آخرين نفرشان كشته شد ، مقاومت كردند . « 4 » فرمان اخراج در قشتاله در پانزدهم سپتامبر سال 1609 صادر شد ولى مقرر شد كه ابتدا از بلنسيه آغاز كنند . ازاين‌رو تا اواخر دسامبر به تعويق افتاد . به موريسكيها همان شرايط را كه در اندلس ابلاغ كرده بودند ، ابلاغ كردند . از ايشان قريب چهارهزار خانوار به سوى شمال به حدود فرانسه كوچ كردند و دوهزار نفر به قرطاجنه . اينان به اراضى مسيحىنشين كوچ مىكردند تا بتوانند كودكان خود را نزد خود نگاه دارند . ولى باز هم جمع كثيرى رهسپار بلاد مغرب شدند . شمار اخراج‌شدگان در سه ماه اول به صد و پنجاه هزار نفر رسيد . هزاران تن از

--> ( 4 ) . . 893 793 P , III LOV , noitisiuqnI eht fo yrotsiH , aeL . rD